چکیده:
گویا امام حسین(ع) سال ها و قرن ها چشم به راه دوخته و به انتظار نشسته است، تا امام عصر(ع) ندایش را پاسخ گوید، پرچم بر زمین مانده اش را به دوش گیرد، داغ های کهنه اش را التیام بخشد و آرمان های بلندش را لباس تحقق بخشد. روز ظهور، هنگام پاسخ به استغاثه ی مظلومانه ی امام حسین(ع) است و حضرت مهدی(ع) پاسخ دهنده ی آن.