در دعای روز نوروز،از خدای متعال درخواست می کنیم که حال ما را به بهترین حالات برگرداند.هر جا که باشیم وهرچه نیکویی در حال ما باشد،نیکوتر از آن هم هست.باید توجه داشته باشیم که دگرگونی هر پدیده ای در عالم،به دست انسان است و همه تحول ها با اراده انسان انجام می گیرد.اگر انسان بخواهد در وضعیت جامعه خود،کشور خود و زندگی خود،تحول ایجاد کند،باید این تحول را در خود آغاز کند؛تحول اخلاقی و درونی،رفتن به سوی صفا و انسانیت،عبودیت پروردگار و تسلیم شدن در برابر اراده خداوند عالم و آفریننده هستی؛که این تحول،سعادت انسان ها را تضمین می کند.
ما هم انتظار فرج داریم و باید در این انتظار خدمت کنیم.انتظار فرج،انتظار قدرت اسلام است و باید کوشش کنیم تا قدرت اسلام در عالم تحقق پیدا کند و مقدمات ظهور فراهم شود.
در بیانات مقام معظم رهبری
نوروز برای ملت ما،امروز عبارت است از اولّا:توجّه مردم به خدا.
اوّل تحویل سال که می شود،مردم دعا می خوانند،«یا محوّل الحول والاحوال»می گویند،آغاز سال را با یاد خدا شروع می کنند،توجّه خود را به یاد خدا زیاد می کنند.این،ارزش است.
ثانیا؛نوروز را بهانه ای برای دید و بازدید و رفع کدورت ها و کینه ها و محبّت به یکدیگر قرار می دهند.این همان برادری و عطوفت اسلامی و همان صله رحم در اسلام است.
شباهت های امام زمان(عج) و بهار در روایات
السلام علی ربیع الانام و نضره الایام:سلام بر بهار مردمان و سرسبزی دوران
بهار،همیشه با تحفه سرسبزی و شادابی و نشاط همراه است؛بنابراین،طبیعت و تمام موجودات به بهار عشق می ورزند.در روایات ما،سیمای امام مهدی(عج) و دستاوردهای آن بزرگمرد،آکنده از جلوه های بهاری است،حتی از امام(عج) به عنوان بهار یاد شده است.
1.یکی از ویزگی های بهار،باران فراوان،جوشش نهرها و چشمه ساران است؛
امام،ابر بارنده،بارن پیاپی،آسمان سایه افکن،زمین گسترده،چشمه جوشان،برکه و گلزار است.
او بر جایی قدم نمی گذارد جز آنکه از مقدم او چشمه ها می جوشد،چشمه هایی که عطش تشنگان را فرو می نشاند.
در آن هنگام چشمه سارها،سرازیر و زمین چندین برابرمحصول خود می رو یاند.
2.ویژگی دیگر بهار،سرسبزی دشت و دمن است؛هر کجا پا می گذاری،بوی طراوت و تازگی به مشام میرسد؛
هنگام ظهور،از کویرها و خشکی ها،سخن نباید گفت؛مسافت های طولانی،چون عراق تا شام،پای بر سبزه باید گذارد و قدم ها را با نوازش گیاهان و سبزه ها طراوت باید بخشید.قائم ما که قیام کند،آسمان باران خویش را فرو می فرستد و زمین،گیاهان خویش را بیرون می فرستد و...تا جایی که زن از عراق تا شام برود و پای خود را جز بر روی گیاه نگذارد.
3.تازگی،نو و جدید شدن از دیگر ویژگی های بهار است،که جان را صفا می بخشد؛
بهار جان ها،مهدی زهرا(عج) نیز،با تازگی توأم است،جاهلیت ها را زدوده و اسلام را از نو بنا می نهد.
امام صادق(ع) فرمودند:او همچون پیامبر(ص) آنچه در قبل بوده را از بین برده،جاهلیت را نابود ساخته و اسلام را بنا نهاده و پیاده می کند.
4.بهار یعنی رفتن تمام مظاهر سردی،خشکی و مردگی و فرج و گشایش برای تمام آن ها که آرزوی روییدن را به سر داشته اند؛
پیش از ظهور بهار،سوز سرما،رنج آور و تلخ است:«ظهر الفساد فی البر و البحر بما کسبت ایدی الناس»
عصر یخبندان قبل از ظهور به گونه ای است که بشر از سوز سرمای بی عدالتی و ظلم،آرزوی بهار را فریاد می کشد.
بر هر دیاری بگذری،بر هر گروهی بنگری با صد بیان،با صد زبان در ذکر او غوغا بود
بهار رخ می نماید،سردی ها را می زداید.آنان که به سردی ها خو کرده و از عادات زشت جدایی ناپذیرند،سرنوشت سرما را خواهند داشت و آنان که در اوج سرما،روح خویش را به گرمای انتظار،تقوا و انجام وظیفه،زنده نگه داشته اند،به دیدن بهار خوشنود می گردد و با او به جنگ زمستان می روند.
امام رضا(ع) فرمودند:به هنگام ظهورش جهان با نور پروردگارش می درخشد.او میزان را به عدل در میان مردم قرار می دهد.دیگر کسی در حق کسی ستم نمی کند.
جهان با پیاده شدن عدالت،خوشحال می شود.در تمام دوران حکومتش،جز به هنگام اجرای حدود الهی،کسی را مورد ضرب قرار نمی دهد.
اوست که سخن ها را یکی می کند(وحدت کلمه ایجاد می کند)،نعمت ها را کامل می گرداند.خداوند به وسیله او حق را تحقق می بخشد و باطل را ریشه کن می سازد.او مهدی منتظر شماست.رسول گرامی اسلام(ص) فرمودند:خداوند به وسیله او از امت،رفع گرفتاری می نماید.خداوند به وسیله او،دروغ و دروغ گویی را نابود می سازد،روح درندگی و ستیزه جویی را از بین می برد و ذلّت بردگی را از گردن آنها بر می دارد.
زمین همانند نقره از هر گونه تیرگی پیراسته خواهد بود.
5.بهار به همراه خویش،خیر و برکت ارزانی می کند،به هنگام حلول بهار اهل بیت،نیز چنین خواهد شد؛
آن هنگام،زمین گنج های خود را نمایان و برکات خویش را آشکار می سازد.
6.بهار،عصر فراوانی سرسبزی ها است.بهار آنچه از زیبایی درون خود را عرضه می دارد؛
هنگام ظهور هم موجودات در خدمت امام(عج) قرار می گیرند و امام(عج) بی حد و حساب بخشش می کند تا آنجا که غنا و بی نیازی رخ می نماید.
تمام اموال دنیا،از برون و درون زمین،در اختیار او گرد می آیند.
پیامبر اسلام(ص) فرمودند:اموال را چون سیل می ریزد،ثروت را می بخشد و آن را نمی شمارد؛این هنگامی است که اسلام به طور کامل اجرا شود.
آن گاه آنچنان عطایان کلان به آنها می دهد که هرگز در تاریخ بشری سابقه نداشته است.
این بی نیازی،گاه در اثر غنای مالی است و رفع فقر و از این مهم تر،روح بی نیازی است که در اثر رشد عقلی،رخ می نماید.
مال را علی السویه تقسیم می کند و دل های امت محمدی(ص) را با بی نیازی پر می کند و عدالتش همه آنها را فرا می گیرد.
7.باران های حیاتبخش بهاری،زمین مرده را پس از مدت ها خواب و مرگ حیات می بخشد؛
استعدادها شکوفا می شود،زمین خشک و نفوذ ناپذیر با بارش پیاپی باران،رام گشته و آنچه در درون دارد،به وزش باد بهاریمی سپارد.بذرهایی که سالم به خاک،سر سپرده اند،رجعتی دوباره می یابند و به روی بهار لبخند می زنند و در سرسبزی طبیعت،به یاریش برمی خیزند،بهار زیبای پیامبر(ص) نیز چنین می کند؛مهدی (عج) برترین حیات بخشی است که آرزوی تمام انبیاء و اوصیاء را به هدف اجابت می رساند:
خداوند آنان(اهل بیت(ع)) را مایه حیات مردم و مشعل های هدایت در گمراهی ها قرار داد.
حضرت،استعدادها را شکوفا می کند،عقل های به خواب رفته را بیداری می بخشد،زمین ها را حیات و زمینه ها و استعدادها را شکوفا می گرداند،مگر نه این است که تمام انبیاء و اوصیاء آمده اند تا گنج های عقول را استخراج نمایند.
آن خزان نزد خدا نفس و هواست عقل و جان عین بهار است و بقاست
خردهای آنان را گرد آورد،رشدهای آنان را کامل گرداند و خداوند بر وسعت بینایی و شنوایی آنان می افزایدب.چون پرچم او به اهتزاز در آید،میان مشرق و مغرب با نور آن روشن می شود و خداوند دستش را بر سر بندگان می گذارد.
8.مسرت و شادمانی دستاورد دیگر بهار است؛
بهار دلها،مهدی زهرا(عج)،نیز غم و اندوه را می زداید و شادی و نشاط را نه تنها به انسان که به تمام موجودات هدیه می دهد.
آن روز مردگان نیز خرسند می گردند و به هم مژده ظهور می دهند؛
وقت پژمردگی و غمزدگی آخر شد روز آویختن از دامن یار آمد باز
مردگی ها و فروریختگی ها بشدند زندگی ها به دو صد نقش و نگار آمد باز
زدودن رنجه و غم ها و بیماری ها؛انسان را از هر نوع بیماری جسمی و روحی نجات می یابد.پیامبر اکرم(ص) فرمودند:
هر کس که قائم اهل بیت(ع) مرا درک کند.اگر بیمار باشد،بهبودی می یابد و اگر ناتوان باشد،نیرومند می شود.هنگامی که قائم ما قیام کند،دست شریفش را بر سر بندگان گذارد و خردهای آنان را گرد آورد،رشدهای آنان را کامل گرداند و خداوند بر وسعت بینایی و شنوایی آنان می افزاید.
شادمانی زندگان؛چون آن روز را درک کنی؛چشمانت روشن می شود.
امام صادق(ع) فرمودند:مهدی(عج) که قیام نماید،همه مسلمانان از خواص و عوام خوشحال می شوند.
امام کاظم(ع) فرمودند:مؤمنان و اهل آسمان ها با ظهور او خوشحال و شاداب می شوند ولی هیچ کافر و یا مشرکی نمی ماند جز این که ظهور او را ناخوش دارد.
شادمانی همگانی؛به قیام او،اهل آسمان ها و ساکنان آن هاشادمانی می کنند.
امام صادق(ع) فرمودند:اهل آسمان و زمین به وسیله ظهور او خوشحال می شوند،پرندگان هوا و ماهیان دریا نیز با ظهور او شادی می کنند.
امام حسن عسکری(ع) به امام زمان(عج) فرمود:کودکی که در گهواره آرمیده،آرزو می کند که بتواند به سوی تو بشتابد،وحشیان صحرا آرزو می کنند که بتوانند به سوی تو راهی یابند.اقطار و اکناف جهان سبز و خرم می شود،چهره دنیا خندان و قله های شرف و عظمت از تو شاداب و خرامان می گردد.
9.بهار با خیر و برکت،طراوت و... زمینه محبت را فراهم می آورد؛
نفرت ها از بین می روند،گویی الفت و مهربانی و صمیمیت ارمغانی جداناشدنی از بهار است.
زدودن نفرتها و کینه توزی ها؛کینه ها را از دل مردم بیرون رود و بدی از جهان رخت بربندد و تنها خیر باقی بماند.
الفت و صمیمیت؛خداوند به دست ما در میان آنها الفت و صمیمیت ایجاد می کند،چنان که پس از کینه توزی های شرک به دست ما در میانشان صفا و صمیمیت ایجاد نمود.بعد از عداوت روزگار فتنه،به وسیله ما برادری خود را باز یابند،چنان که بعد از عداوت شرک،به دست ما برادر ایمانی گشتند.
هنگامی که قائم(عج) قیام کند،دوستی واقعی و صمیمیت حقیقی پیاده می شود.هر نیازمندی دست می برد و از صندوق برادر ایمانی خویش،به مقدار نیاز برمی دارد و صاحب صندوق هم او را منع نمی کند.
10.برترین بهار،محبوب ترین یار؛
بهار،اگر سرسبزی و نشاط طبیعت را به همراه خویش به ارمغان می آورد،امام،سرسبزی،طراوت و زندگی را به روح جان ها می بخشد.انسان را فراتر از طبیعت می سازد و او را از خاکدان طبیعت می رهاند و به اوج می رساند؛اینجاست که اواز هر بهاری،بهارتر و از هر کسی مهربان تر است.
دلسوز و مهربان؛امام صادق(ع) فرمودند:مهدی(عج) بخشنده ای است که مال را به وفور می بخشد،بر والیان سخت می گیرد و بر بینوایان بسیار رئوف و مهربان است.
پناه مردمان؛او از همه آغوش پناهش برایتان گشاده تر است.پناهگاه بندگان است.
رفیقی صمیمی،پدری دلسوز،از مادر مهربان تر،امام انیسی رفیق،پدری شفیق و برادری همزاد است،همهنند مادری نکوکار نسبت به فرزند خردسال است.
این بهار،دوست داشتنی ترین بهار است؛مهدی در میان همه مخلوقات،محبوب است.
محبوب آسمانیان و زمینیان؛ساکنان زمین و آسمان به او عشق می ورزند.عشق وصف ناشدنی؛امت اسلامی به مهدی(عج) مهر می ورزند و به سویش پناه می برند.آن چنان که زنبوران عسل به سوی ملکه خود پناه می برند.عاشقان،چنان او را دوست دارند که چون حضرت سخن می گوید،آن قدر گریه می کنند که نمی فهمند حضرت چه می گوید:مهدی داخل کوفه می شود.....بر فراز منبر قرار می گیرد و خطبه آغاز می کند،آنقدر مردم اشک شوق می ریزند که از شدت گریه متوجه کلام او نمی شوند!
آن سفر کرده که صد قافله دل همره اوست هر کجا هست خدایا به سلامت دارش